เรื่องนี้เป็นการแฉเรื่องตัวเองคับ
บางคนอาจจะมีหลายๆด้าน เพื่อแสดงออกต่อสังคมให้เหมาะสมกับสถานะการณ์
หรือที่เรียกว่า FAKE หรือ แกล้งทำ เพื่อสร้างภาพ
ผมไม่รู้ว่าคุณจะเข้าใจสิ่งที่ผมกำลังจะบอกหรือเปล่า
แต่นั่นคือตัวตนของผม ที่มี 2 ด้านอยู๋จริงๆ
ผมไม่ได้บอกว่า ตัวไหนเป็นตัวตนภายนอกที่แกล้งทำ
แต่กำลังจะบอกว่ามันเป็นตัวผมทั้งหมดที่ผมเป็น
ในยามที่ผม อ่อนแอ หัวอ่อน ขี้ขลาด เชื่อคนง่าย ไม่กล่าตัดสินใจ สนุกสนาน ตลกร่าเริง
ชอบอะไรน่ารักแบบผู้หญิง อยากมีความรักแบบสาวน้อยทั่วไป
หรือยามที่ผม ป่าเถื่อน ดื้อด้าน ไม่กลัวใคร ไม่เชื้อใครก็ตามในโลกนี้
ถ้าตัดสินใจไปแล้วต่อให้โลกถล่มก็เปลี่ยนไม่ได้ เมินเฉย เย็นชา
ชอบอะไรก็ตามแบบผู้ชาย ผู้หญิงช่างเป็นความงามของโลก
ผมรู้ว่ามันช่างต่างกันคนละขั่วกัน เมื่อก่อนผมเองก็สับสนว่ามันอะไรกันแน่
"อะไรคือตัวผมละ?"
สุดท้ายก็ได้คำตอบ "ทุกอย่างคือตัวผม"
เคยคิดเหมือนกันว่าถ้าแยกออกเป็น 2 ร่างได้คงจะดี
เหมือนกับแสง และ เงา
ยิ่งสว่างมากเท่าไรเงายิ่งเข้มเท่านั้น
นั้นคือคำนิยามถึงตัวผมได้ดีที่สุด
บางคราวที่ผมอยู่ในภาวะสีขาว ก็มักจะใจอ่อน กัวว่าใครๆ จะรู้สึกแย่ถ้าผมทำอะไรไม่ดี
จึงต้องระวังคำพูด การกระทำ อย่างมาก
และจะไม่ตัดสินใจแทนใคร เพราะผมคิดว่าทุกคนล้วนมีความคิด
ตัวผมนั้นถึงจะต้องทำในสิ่งที่ไม่ชอบก็ไม่เป็นไร
ถ้าคนอื่นมีความสุขผมก็มีความสุข
แต่อีกด้านหนึ่งมันช่างตรงข้าม
ในเมื่อผมไม่เห็นความสำคัญของใครตรงหน้า
ก็จะแสดงความเย็นชาไม่ใยดี
"มึงจะตายตรงนี้ก็ช่างหัวมึงดิ" อารมณ์นั้น
เพราะฉนั้นผมต้องควบคุม"เงา"ไม่ให้แสดงออกมา
ตราบใดที่ผมต้องมีชีวิตอยู่ในโลกใบนี้
เพราะ สิ่งที่ผมกลัวที่สุดไม่ใช่อะไร "แต่เป็นตัวผมเอง"
ต้องผมต้องห้ามไม่ให้โกรธ ไม่ใช่คุณ "แต่เป็นตัวผมเอง"
ที่ผมต้องขอให้ทำอะไรให้ ไม่ใช่คุณ "แต่เป็นตัวผมเอง"
ที่ผมต้องขอความช่วยเหลือ ไม่ใช่คุณ "แต่เป็นตัวผมเอง"
ที่ผมต้องการไปไหนต่อไหนไม่ได้ขอให้คุณไป "แต่เป็นตัวผมเอง"
ไม่ว่าจะมีเรื่องดีๆ อะไร ที่ผมต้องการไม่ใช่จากคุณ "แต่เป็นตัวผมเอง"
ผมไม่ได้ขอให้คุณเชื่อในสิ่งที่ผมพูด หรือสิ่งที่ผมอ้างถึง
แต่จงจำไว้ว่าโลกนี้คุณไม่สามารถเชื่ออะไรได้
"แต่จงเชื่อตัวคุณเอง"
.
.
คุณเคยอยากทำอะไรสักอย่างหรือเปล่า
สำหรับผมแล้วมีหลายอย่างเหรอเกินจนไม่สามารถทำได้ดีให้หมด
แต่ผมเชื่อว่าถ้าได้ลองทำอย่างจริงจังแล้ว
คนที่จะกำหนดอนาคตของเราคือตัวเราเอง
อย่างเช่น ถ้าคุณอยากเป็นนักดนตรี คุณก็ต้องเล่นดนตรี ไม่ใช่มัวแต่นั่งเล่นเกมหรือไปเล่นกีฬา
ถ้าคุณอยากมีชื่อเสียง คุณก็ต้องไปในที่ๆ คุณสามารถแสดงความสามารถของคุณได้
อย่างเช่นเริ่มด้วยการเล่นที่พลับ สร้างเครือข่ายเพื่อน ออกงานแสดง ฯลฯ
แล้วคุณก็จะได้ยืนอยู่บนเวที มีคนมากมายสนุกไปกับเพลงของคุณ
.
.
ผมไม่ได้บอกให้คุฯเชื่อมั่นในตัวเองจนไม่เห็นหัวของคนอื่น
แต่อยากบอกให้คุณทำในสิ่งที่ดี ให้เชื่อมั่นว่าคุณก็ทำถ้า
"คุณก็เป็นคน"
จงหาสิ่งยึดเหนี่ยวที่ดีแล้วสำหรับคุณ
แล้วอย่าลืมว่า "คุณยังหายใจอยู่บนโลกที่โสโครกใบนี้ ร่วมกับคนอีกมากมาย"
ถ้าคุณทอดทิ้งเขา(ไม่ใยดี ไม่สนใจว่าใครจะทำอะไร) เขาก็จะทอดทิ้งคุณ
ถ้าคุณต้องการอะไรจากเขาจงทำอย่างเดียวกันให้เขา แล้วเขาจะทำอย่างเดียวกันกับคุณ
.
.
ทั้งหมดนี้ผมรู้สึกราวกับกำลังพิมพ์ถึงตัวผมอีกคนหนึ่งในตัวผม
บอกให้เขาได้รู้ว่าอีกคนในตัวมันนั้นเป็นอย่างนี้
แต่ผมบอกมันเยอะเกินไป ผมคุยกับมันมากเกินไป จนลืมบอกกับคุณ
คุณอาจคิดว่าผมเป็นอย่างที่คุณคิด
แต่ผมไม่ได้มีแค่ที่คุณเห็น "จำเอาไว้"
เมื่อต่างคน ต่างสถานะการณ์ ต่างสถานที่ผมย่อมต่างไป
ด้วยบทบาทและหน้าที่ ด้วยสิ่งที่ควรจะเป็น (เพราะยังหายใจอยู่ในโลกโสโครกใบนี้)
ถ้าคุณแสงสว่าง คุณเคยเห็นเงามืดแล้วหรือยัง
.
.
อย่าลืมว่าสิ่งที่ผมกลัวไม่ใช่คุณ "แต่เป็นตัวผมเอง"
edit @ 4 Sep 2009 02:41:23 by Rem
